معشوقم! راه‎ها پیموده‏ام تا كوى تو

هر فرازى از این دعا، دریچه‏اى از نور و توحید و عشق و محبت‏ به

خداوند را به سوى دل انسان مى‏گشاید و عبارات دعا و محتواى آن، نشان

مى‏دهد كه امام حسین علیه السلام در حال این دعا یك سره از خود و

عالم غافل گشته، تمام جهان را به یك سو نهاده، با همه وجود حضور

خداوند و احاطه و اشراف او به همه ذرات هستى و نفوذ علم و قدرت و

 حیات او را بر تك تك ذرات و موجودات عالم مشاهده مى‏نماید و آن چه

را كه دیده، بر زبان آورده است. امام حسین علیه السلام مى‏خواهد با

 این نیایش، انسان و خدا را بشناساند و نزدیكى آن را به هم بنماید .

او با این نیایش، منطقى‏ترین و واقعى‏ترین رابطه انسان با خداوند بى

چون را توضیح مى‏دهد .

ادامه نوشته